تلفظ بین المللی : /hˈɑfezˌi zinˈoddin/ تلفظ : [h'Afez,i zin'oddin]
لغت نامه دهخدا
حافظی زین الدین. [ ف ِ زَ نُدْ دی ] ( اِخ ) صدر امام عالم امیر زین الدین سلیمان بن مؤیدبن علی بن خطیب عقرباء. وی طب را نزد مهذب الدین عبدالرحیم بن علی بکمال آموخت و طبیب حافظ ایوبی ملک ارسلان شاه نورالدین بن ابی بکر صاحب قلعه جعبر بود و بدو تقرب داشت. حافظی در ادب وهنر و خوشنویسی و شعر نیز دست داشت ، و به فنون سپاهیگری آشنا و در نزد پسران ملک حافظ ایوبی مکانتی بسزا داشت و چون ملک حافظ ایوبی درگذش...
فرهنگ فارسی
طبیب حافظ ایوبی ملک ارسلان شاه نورالدین بن ابی بکر صاحب قلعه جعبر بود
