تلفظ بین المللی : /hˈɑdʒi taq1ˈɑje/ تلفظ : [h'AdZi taq1'Aje]
لغت نامه دهخدا
حاجی طغای. [ طُ ] ( اِخ ) پسر امیر سونتای وی از سال 732 هَ. ق. ببعد بجای پدر حکومت ارمنستان و دیار بکر داشت و با علی پادشاه و قوم اویرات عداوت میورزید و حاجی طغای رسولی پیش امیرشیخ حسن ایلکانی ( ایلخانی ) ببلاد روم فرستاد و او را به آمدن به ایران و بدست گرفتن زمام امور دعوت کرد. ملک ناصر، پیوسته میخواست بر ضد دشمنان خود، با او متحد شود و از جمله آنگاه که تصور کرد تیمورتاش بقتل نرسیده و مأمورینی ک...
فرهنگ فارسی
پسر امیر سونتای وی بعد از پدر حکومت ارمنستان و دیار بکر را داشت
