معانی کلمه : جلبه
لغت نامه دهخدا
جلبة. [ ج َ ل َ ب َ ] (ع اِ) غوغا و آوازها. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
پوست جراحتی که خشک شده باشد یا پاره ابر یا سنگهای افتاده بر یکدیگر که در آن راه ستور نباشد .

جلبة. [ ج َ ل َ ب َ ] (ع اِ) غوغا و آوازها. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).