معانی کلمه : جفن

تلفظ بین المللی : /dʒˈafn/ تلفظ :‌ [dZ'afn]

لغت نامه دهخدا

جفن . [ ج َ ] (اِخ ) ناحیه ای است به طائف . (از معجم البلدان ) (مراصد الاطلاع ).

جفن . [ ج َ ] (ع مص ) بازداشتن خود را از چرکها. || ناقه را کشتن و گوشت او را در کاسه خورانیدن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

جفن . [ ج َ ] (ع اِ)پلک چشم . (دهار). نیام چشم . (دستور اللغه ٔ نطنزی ). پلک چشم از زیر و روی . پوشش چشم ...

فرهنگ عمید

پلک چشم.

فرهنگ معین

(جَ فْ ) [ ع . ] ۱ - پلک چشم . ۲ - غلاف شمشیر. ج . اجفان ، جفون ، اجفن .

فرهنگ فارسی

پلک چشم، غلاف شمشیر، اجفان واجفن وجفون هم گویند
( اسم ) ۱- پلک چشم . ۲- غلاف شمشیر. جمع : اجفان جفون اجفون .
ناحیه است به طائف

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)وجفنه. کاسه. به عقیده راغب مخصوص ظرف طعام است جمع آن جفان به کسر اوّل می آید برای سلیمان آنچه می‏خواست می‏ساختند از قبیل کاخها و تمثالها و کاسه هائی به بزرگی حوضها. «جفان» بیشتر از یکبار در قرآن نیست.wikialkb: ریشه_جفن...