معانی کلمه : جاگیر

تلفظ بین المللی : /dʒˈɑɡir/ تلفظ :‌ [dZ'AgiR]

لغت نامه دهخدا

جاگیر. (اِ مرکب ) پاره ای از زمین که سلاطین و امرا و منصب داران و مانند آن دهند تا محصول آن را از کشت و کار هرچه پیدا شود متصرف گردند و به اصطلاح ارباب دفاتر سلاطین هندوستان تیول و قدری از ملک که عوض ماهانه تنخواه نمایندو اینکه در اشعار بعضی از متأخرین ایران واقع شده زبان خودشان نیست . || اقطاع . (آنندراج ).

جا...

فرهنگ عمید

جای‌گیر#NAME?

= جای گیر

دانشنامه عمومی

جاگیر با جایگیر، در هندوستان در دوره فرمانروایان فارسی زبان چون گورکانیان، به زمین هایی گفته می شد که از سوی شاهان به فرمانروایان محلی یا سران لشکری و کشوری واگذار می شد تا به جای دستمزدهای ماهانه از درآمدهای این زمین ها بهره مند شوند.به زمین های جاگیر به طور جمع، «جاگیرات» می گفتند و و فردی که جاگیر به وی واگذار شده با عنوان «جاگیردار» نامیده می شد.جاگیر واژه ای فارسی است اما در ایران برای این مف...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] جاگیر (یا جایگیر)، زمینی که در دوران حکومت مسلمانان در هند ، از جانب سلطان به حاکمانِ ایالتها، والیانِ شهرها و روستاها، امرا و فرماندهان نظامی، رؤسای محلی و سایر کارگزاران حکومتی واگذار می شد تا به جای حقوق و مستمری خویش، از عواید آن بهره مند گردند.این واژه از دو کلمه فارسی «جا» و «گیر»، به معنای گیرنده جا و مکان، ترکیب شده است لیکن در همه منابع فارسیِ نگاشته شده در هندِ دوره اسلامی، به...

معانی کلمه : جاگیر

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات