تلفظ بین المللی : /dʒˈɑn barɑmˈadan/ تلفظ : [dZ'An baRAm'adan]
لغت نامه دهخدا
جان برآمدن . [ ب َ م َ دَ ] (مص مرکب ) جان بیرون رفتن . مردن : نه چندان بخور کز دهانت برآیدنه چندان که از ضعف جانت برآید. سعدی .بچه دیر ماندی ای صبح که جان من برآمدبزه کردی و نکردند مؤذنان ثوابی . سعدی .رمق مانده ای را که جان از بدن برآید چه سود انگبین در دهن . سعدی .تا رفته از نظر ز تنم جان برآمده شرمنده ام که در غمش آسان برآمده .حزین اصفهانی (از ارمغان آصفی )....
