معانی کلمه : جاحظه

تلفظ بین المللی : /dʒˈɑhezˌeː/ تلفظ :‌ [dZ'Ahez,e:]

لغت نامه دهخدا

جاحظة. [ ح ِ ظَ ] (ع ص ) چشم بیرون رونده و بزرگ شده : عین جاحظة؛ چشم بیرون آمده و بزرگ . (از منتهی الارب ).

( جاحظة ) جاحظة. [ ح ِ ظَ ] ( ع ص ) چشم بیرون رونده و بزرگ شده : عین جاحظة؛ چشم بیرون آمده و بزرگ. ( از منتهی الارب ).

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] بحثی در دیه در موضع حدقه چشم می باشد که این عنوان به مناسبت در باب دیات به کار رفته است.چشمی که حدقه هایش بیرون زده است را جاحظه می گویند. در از بین بردن یک چشم نصف دیه و در هر دو، دیه کامل ثابت است. در حکم یاد شده تفاوتی بین چشم سالم و جاحظه نیست. wikifeqh: جاحظه...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

جاحظة. [ ح ِ ظَ ] (ع ص ) چشم بیرون رونده و بزرگ شده : عین جاحظة؛ چشم بیرون آمده و بزرگ . (از منتهی الارب ).

( جاحظة ) جاحظة. [ ح ِ ظَ ] ( ع ص ) چشم بیرون رونده و بزرگ شده : عین جاحظة؛ چشم بیرون آمده و بزرگ. ( از منتهی الارب ).

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : جاحظه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : جاحظه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات