معنی کلمه :‌ ثناخواندن

تلفظ بین المللی : /sanˈɑxɑndˌan/ تلفظ :‌ [san'AxAnd,an]

لغت نامه دهخدا

ثناخواندن. [ ث َ خوا / خا دَ ] ( مص مرکب ) مدح کردن :
از آن پس ثنا خواند بر شهریار
چنان چون بود درخور نامدار.

فردوسی.

همانکه آنش ثنا خواند اینش لعنت کرد
بسوی آن حجری بود و سوی این گهری.

ناصرخسرو.

لغت نامه دهخدا

ثناخواندن. [ ث َ خوا / خا دَ ] ( مص مرکب ) مدح کردن :
از آن پس ثنا خواند بر شهریار
چنان چون بود درخور نامدار.

فردوسی.

همانکه آنش ثنا خواند اینش لعنت کرد
بسوی آن حجری بود و سوی این گهری.

ناصرخسرو.