معانی کلمه : ثادق
لغت نامه دهخدا
ثادق . [ دِ ] (ع ص ) سحاب ثادِق ؛ ابر ریزان . || وادی ثادِق ؛ وادی سائل . وادی سیلناک .
ثادق . [ دِ ] (اِخ ) نام وادئی در دیار بنی عقیل و در آنجا آبهائی است . اصمعی گفته است که ثادق وادی بزرگ و پهناوری است که به رُمّه منتهی میشود. (مراصد). || نام اسب منقذبن ظریف .
فرهنگ فارسی
نام وادئی در دیار بنی عقیل و در آنجا آبهائی است اصمعی گفته است که ثادق وادی بزرگ و پهناوری است که برمه منتهی میشود نام اسب منقذ بن ظریف