معانی کلمه : ثاب

تلفظ بین المللی : /sˈɑb/ تلفظ :‌ [s'Ab]

لغت نامه دهخدا

ثاب . (اِخ ) محلی است در شعر اغلب .

ثاب. ( اِخ ) محلی است در شعر اغلب.

ثأب. [ ث َءْب ْ ] ( ع مص ) خمیازه کشیدن. دهان دره کردن. آسا کردن. فاژیدن. تثاؤب.

ثأب. [ ث َءْب ْ ] ( ع اِ ) ثوباء. خامیاز. خامیازه. خمیازه. دهن دره. دهان دره. آسا. فاژ. باسک. کهنزَه. بیاستو. هاک. فاژه. آهنیابه.

← ثبّات انتقال بازخوردی

ثوبائ خامیاز خامیازه

{FSR} [رمزشناسی] ← ثبّات انتقال بازخوردی