تلفظ بین المللی : /timˈɑrdɑrˌi/ تلفظ : [tim'ARdAR,i]
لغت نامه دهخدا
تیمارداری. ( حامص مرکب ) خدمت. پرستاری. تعهد. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). توجه و سرپرستی. ( ناظم الاطباء ) : حسن بواسطه ای بیمار شد و روزی چندبرآمد و سودا بر وی غلبه کرد و دیوانه شد... مأمون به همدان رسیده بود... سراج خادم را بفرستاد تا او را بدست خویش تیمارداری کند. ( ترجمه طبری بلعمی ).به ایران همی دست یازد به بدبدینکار تیمارداری سزد.فردوسی.هلاکم کردی از تیمارخواری عفاک اﷲ زهی تیمارداری.نظامی....
