معانی کلمه : تکیه دار
لغت نامه دهخدا
تکیه دار. [ ت َ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) گوشه نشین و زاهد و قلندر و درویش. ( ناظم الاطباء ). || نگهبان و محافظ تکیه.
فرهنگ فارسی
ویژگی هجا یا واژۀ دارای تکیه
گوشه نشین و زاهد و قلندر و درویش
مترادف و متضاد
accentual (صفت)
تکیه دار، لهجه ای، مربوط به تکیهء صدا، دارای تاکید
فرهنگستان زبان و ادب
{accented} [زبان شناسی] ویژگی هجا یا واژۀ دارای تکیه
