معانی کلمه : تکاور

(تَ وَ ) (ص مر. ) ۱ - دونده . ۲ - اسب تندرو. ۳ - افراد ورزیده و آموزش دیدة نظامی برای عملیات جنگی .

تک آورنده، دونده، تیزرفتار، اسب تندرو، تگاور
( صفت اسم ) ۱ - دونده رونده . ۲ - اسب تند رو . ۳ - شتر تندرو .

اسم: تکاور (پسر) (فارسی) (تلفظ: takāvar) (فارسی: تکاور) (انگلیسی: takavar)
معنی: تگاور، دونده، تیزتک، اسب تندرو، ( = تگاور )، ( در نظام ) مأمور عملیات ویژه در ارتش، تندرو

{commando} [علوم نظامی] سرباز یا افسر یا درجه داری که پس از پذیرفته شدن در آزمایش ورودی، آموزش خاصی را برابر برنامۀ تفصیلی با موفقیت بگذراند؛ این دورۀ آموزشی شامل نقشه خوانی، کار با قطب نما، اطلاعات رزمی، ارتباط و مخابرات، زنده ماندن در شرایط سخت، گریز و فرار، ...