معانی کلمه : تونگر

تلفظ بین المللی : /tˈunɡar/ تلفظ :‌ [t'ungaR]

لغت نامه دهخدا

تونگر. [ ت َ وَ گ َ ] ( ص مرکب ) توانگر. ( از آنندراج ) ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). زبردست و با قوت و زورآور و توانا و مالدار و دولتمند. ( ناظم الاطباء ).- تونگردل ؛ تونگرهمت. ( ناظم الاطباء ). توانگردل. رجوع به توانگر و توانگرهمت شود.- تونگرهمت ؛ باهمت و گشاده دل و سخی و کریم. ( ناظم الاطباء ). توانگرهمت. رجوع به تونگردل و توانگر و دیگر ترکیبهای توانگرشود.|| حجّام و سرتراش. ( برهان ) ( ناظم الاط...

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:تونگرن

wikijoo: تونگر

فرهنگ فارسی

توانگر زبردست و با قوت و زور آور توانا و مالدار و دولتمند

معانی کلمه : تونگر

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات