(تُ ) [ ع . توراة ] (اِ. ) ۱ - به معنی اخص ، به اسفار خمسة عهد عتیق (تکوین ، خروج ، احبار، عدد و تثنیه )، انبیا (ابراهیم ، اسحاق ، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا ) و توصیه های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می شود. ۲ - همة کتاب مقدس را به خطا تورات نامند.
