تلفظ بین المللی : /tˈohid sefˈɑti/ تلفظ : [t'ohid sef'Ati]
لغت نامه دهخدا
توحید صفاتی. [ ت َ / تُو دِ ص ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آنست که صفات را عین ذات بدانی. ( فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید شود.
فرهنگ فارسی
آنست که صفات را عین ذات بدانی .
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] توحید و یگانگی خدای متعال، اصطلاحات گوناگونی در فلسفه و کلام و عرفان دارد که مهم ترین اصطلاحات فلسفه آن عبارت است از:معنای توحید صفاتی آن است که صفات الهی مصادیق جداگانه ای از یکدیگر و از ذات الهی ندارند، بلکه همگی آنه مفاهیمی هستند که عقل، از مصداق واحد بسیطی که همان ذات مقدس الهی است، انتزاع می کند.دلیل بر توحید صفاتی این است که اگر هر یک از صفات الهی، مصداق و «ما بازاء» جداگانه ای د...
