معانی کلمه : توبره
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. کیسۀ بزرگ.
۲. کیسه ای که شکارچی یا مسافر ابزار کار یا توشۀ خود را در آن می گذارد.
۳. کیسۀ بنددار که در آن کاه و جو می ریزند و به سر اسب یا الاغ می بندند.
۲. کیسه ای که شکارچی یا مسافر ابزار کار یا توشۀ خود را در آن می گذارد.
۳. کیسۀ بنددار که در آن کاه و جو می ریزند و به سر اسب یا الاغ می بندند.
فرهنگ معین
(رِ ) (اِ. ) ۱ - کیسه ای که مسافران و شکارچیان ابزار کار و خوراک خود را در آن گذارند. ۲ - کیسه ای بنددار که در آن کاه و جو ریزند و به گردن چارپایان بندند تا از آن بخورند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - کیس. برزگ . ۲ - کیسه ای که مسافران و شکارچیان لوازم کار و توش. خود را در آن گذارند . ۲ - کیسه ای که دارای بند است و در آن کاه و جو ریزند و بگردن چارپایان بندند تا از آن بخورند .
دانشنامه عمومی
گویش اصفهانی
تکیه ای: tura
طاری: towra
طامه ای: terekuli
طرقی: towra
کشه ای: towra
نطنزی: tubra
مترادف و متضاد
خرجین، کیسه بزرگ
واژه نامه بختیاریکا
چمتِه؛ چمته دُو؛ چیته؛ چمیته؛ تُربِلو؛ توربه
