معانی کلمه : تواره

۱. بوته های خار که بر روی دیوار و دور باغ و پالیز قرار می دهند.
۲. کلبه ای که از بوته ها و شاخ و برگ درخت در کنار کشتزار درست کنند: بباید رفتن آخر چند باشی / چو متواری در این خانهٴ تواره (ناصرخسرو: ۴۶۰ ).
۳. خانه ای که در آن سرگین چهارپایان و کاه و خاروخاشاک بریزند.

(تُ رِ ) (اِ. ) ۱ - اتاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند. ۲ - بته های خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیز قرار می دهند.

( اسم ) ۱- اطاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند . ۲ - بته های خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیر جای دهند .
نشیمن و خانه و دیواری را گویند که از نی و علف سازند . خانه ای که از نی و علف سازند .