توابین . [ ت َوْ وا ] (اِخ ) جماعتی از مردم کوفه که با مخالفین حضرت امام حسین ساخته و در جنگ برخلاف آن حضرت شرکت کرده بودند، پس از مرگ یزید و استعفای پسرش از کرده پشیمان شده توبه کردند و نام خود را «توابین » گذاشتند و قسم خوردند که به خونخواهی آن حضرت قیام کنند. رجوع به خاندان نوبختی تألیف عباس اقبال ص 61 شود....
دانشنامه آزاد فارسی
تَوّابین(یا: توبه کاران) جماعتی از شیعیان کوفه که پس از شهادت امام حسین (ع) در کربلا از یاری نکردن به آن حضرت نادم شدند و توبه کردند و خود را توّابین نامیدند. اینان کوفیانی بودند که بعد از مرگ معاویه و خلافت یزید، به امام حسین (ع) نامه نوشتند و او را به کوفه دعوت کردند تا بر ضد یزید با او بیعت کنند، اما هنگامی که امام به دعوت آنان راهی عراق شد، او را در برابر سپاهیان یزید تنها گذاشتند. پس از واقعۀ...
فرهنگ فارسی
جماعتی از مردم کوفه که با مخالفین حضرت امام حسین ساخته و در جنگ بر خلاف آن حضرت شرکت کرده بودند پس از مرگ یزید و استعفای پسرش از کرده خود پشیمان شده توبه کردند و نام خود را توابین گذاشتند و قسم خوردند که به خونخواهی آن حضرت قیام کنند .
دانشنامه عمومی
توابین: نهضت توابین به رهبری سلیمان صرد خزایی به خوانخواهی حسین
[ویکی فقه] توّابین، گروهی از شیعیان کوفه که در سال ۶۵ به رهبری سلیمان بن صُرَد به خونخواهی امام حسین قیام کردند و در پیکار با امویان به شهادت رسیدند.شیعیان کوفه که امام حسین علیه السلام را برای رهبری کوفیان علیه یزید بن معاویه دعوت کرده بودند، از یاری وی در کربلا در سال ۶۱ باز ماندند.آنان خود را گناهکار دانسته از کرده خود سخت پشیمان شدند و تنها راه رستگاری و پذیرش توبه خویش را خونخواهی حسین بن علی...
