تنگ و تار. [ ت َگ ُ ] ( ص مرکب ، از اتباع ) تنگ و تاریک. بی وسعت و بی روشنایی. خلاف فراخ و روشن. محقر و تاریک : غار جهان گرچه تنگ و تار شده ست عقل پسند است یار غار مرا.ناصرخسرو.می نبیند آن سفیهانی که ترکی کرده اندهمچو چشم تنگ ترکان ، گور ایشان تنگ و تار.سنایی ( از امثال و حکم دهخدا ).رجوع به ماده بعد و تنگ و همچنین تار و دیگر ترکیبهای این دو شود....
