تنگ اندرآمدن . [ ت َ اَ دَ م َ دَ] (مص مرکب ) تنگ آمدن . سخت نزدیک آمدن : پیاده بدو، تیزبنهاد روی چون تنگ اندرآمد به نزدیک اوی . فردوسی .چو تنگ اندرآمد گو نامداربرآمد ز جا خسرو شهریار. فردوسی .دو لشکر چو تنگ اندرآمد ز راه از آن سو سپهدار ازین سوی شاه چو شمع جهان شد به خم اندرون بیفشاند زلف شب قیرگون طلایه بیامد ز هر دو سپاه که دارد ز بد راه لشکر نگاه . فردوسی .چو تنگ اندرآمد به نزدیکشان نبود آگه ا...