تلفظ بین المللی : /tˈanɡ ˈɑstin/ تلفظ : [t'ang 'Astin]
لغت نامه دهخدا
تنگ آستین . [ ت َ] (ص مرکب ) مفلس و تهی دست و بی نوا. || دین دار. (ناظم الاطباء). وحید در حاشیه ٔ خسرو و شیرین نظامی ص 43 آرد: تنگ آستین بودن ؛ کنایه از عصمت و بخشش نکردن . ضد فراخ آستین بودن که سخاوت است : پرندش درع و از درع آهنین ترقباش از پیرهن تنگ آستین تر. نظامی .رجوع به تنگ و تنگ آستینی شود....
