معانی کلمه : تناور

تلفظ بین المللی : /tanˈɑvar/ تلفظ :‌ [tan'AvaR]

لغت نامه دهخدا

تناور. [ ت َ وَ ] ( ص مرکب ) شخص قوی جثه تنومند و فربه را گویند. ( برهان ). تنومند یعنی صاحب جثه و قوی تن. ( فرهنگ رشیدی ). بمعنی قوی جثه و پهلوان و آن را تنومند نیز گونید و هرچیز بزرگ را که عظیم الجثه است تناور خوانند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). فربه و سطبر... قوی جثه و این مرکب است از تن و لفظ آور که کلمه نسبت است. ( غیاث اللغات ). از تن + آور ( نده ). ( حاشیه برهان چ معین ). تنومند و فربه و قوی...

فرهنگ عمید

تنومند، فربه، قوی جثه.

فرهنگ معین

(تَ وَ )(ص مر. ) ۱ - تنومند، فربه . ۲ - قوی جثه .

فرهنگ فارسی

تنومند، فربه، قوی جثه
( صفت ) ۱ - تنومند فربه . ۲ - قوت نیرومندی .

مترادف و متضاد

بزرگ‌جثه، تنومند، جسیم، درشت‌اندام، ستبر، عظیم‌الجثه، فربه، قوی‌هیکل ≠ نزار

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تناور

تلفظ بین المللی : /tanˈɑvar/ تلفظ :‌ [tan'AvaR]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

تنومند، فربه، قوی جثه.

فرهنگ معین

(تَ وَ )(ص مر. ) ۱ - تنومند، فربه . ۲ - قوی جثه .

فرهنگ فارسی

تنومند، فربه، قوی جثه
( صفت ) ۱ - تنومند فربه . ۲ - قوت نیرومندی .

مترادف و متضاد

بزرگ‌جثه، تنومند، جسیم، درشت‌اندام، ستبر، عظیم‌الجثه، فربه، قوی‌هیکل ≠ نزار

معانی کلمه : تناور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تناور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات