معانی کلمه : تمیمیه
لغت نامه دهخدا
( تمیمیة ) تمیمیة. [ ت َی ْ ی َ ] ( اِخ ) از فرق غلات و مشبهه شیعه. از اصحاب زرارةبن اعین می باشند و بهمین سبب زراریه هم نامیده می شوند. این فرقه علم و قدرت و حیات و سمع و بصر را برای خدای تعالی حادث می دانستند و در باب امامت نیز از واقفه بودند. ( از خاندان نوبختی تألیف عباس اقبال ص 253 ).