معانی کلمه : تفرید

تلفظ بین المللی : /tˈafrid/ تلفظ :‌ [t'afRid]

لغت نامه دهخدا

تفرید. [ ت َ ] ( ع مص ) فقیه شدن. ( منتهی الارب ). فقیه و دانا شدن. ( آنندراج ). تفقه. ( اقرب الموارد ). || کرانه گزیدن از مردم برعایت و محافظت بر امر و نهی خدای. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). یگانه کردن و گوشه گرفتن و خلوت گزیدن جهت رعایت امر و نهی. ( آنندراج ). یگانه کردن و تنها ماندن. ( غیاث اللغات ). گوشه گرفتن و کرانه گزیدن. ( ناظم الاطباء ). نفی اضافت اعمال است به نفس خود و غیبت از رب...

فرهنگ عمید

۱. (تصوف ) کناره گیری کردن، گوشه گرفتن، دوری گزیدن از مردم.
۲. [قدیمی] فقیه شدن.
۳. [قدیمی] به یگانگی پذیرفتن.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) ۱ - یگانه کردن . ۲ - گوشه گزینی .

فرهنگ فارسی

فقیه شدن، یگانه کردن، کناره گیری کردن، گوشه گرفت
۱ - ( مصدر ) یگانه کردنیگانه خواندن . ۲ - کناره گیری کردن گوشه گیری کردن . ۳ -( اسم ) تنها نشینی تنها روی . جمع : تفریدات .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تفرید، اصطلاحی عرفانی می باشد.تفرید در لغت به معنای یگانه کردن، گوشه گرفتن و تنها ماندن است. فرد چیزی است که با چیز دیگر نیامیخته باشد یا کسی است که نظیر ندارد. فرد بودن خداوند نیز به معنای یکتایی، بی مانندی، بی شریکی و بی نیازی از غیر است. ظاهراً واژه تفرید از عبارتی در یک حدیث نبوی «سَبَقَ المفرِّدون» بر گرفته شده است. مضمون تبیین پیامبر صلی اللّه و علیه وآله و سلم در باره این سخن آن ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : تفرید

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تفرید

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات