معانی کلمه : تغطیه
لغت نامه دهخدا
تغطیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) بپوشانیدن . (زوزنی ) (از تاج المصادر بیهقی ). فروپوشانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || فروگرفتن شب کسی را در تاریکی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
فرهنگ معین
(تَ یِ یا یَ ) [ ع . تغطیة ] (مص م . ) پوشیدن ، مستور داشتن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) پوشیدن مستور داشتن .