معانی کلمه : تعذیب

تلفظ بین المللی : /tˈaʔzib/ تلفظ :‌ [t'a?zib]

لغت نامه دهخدا

تعذیب. [ ت َ ] ( ع مص ) عذاب دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). در شکنجه کشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). به رنج افکندن. ( از اقرب الموارد ). شکنجه کردن.( آنندراج ). شکنجه و عذاب و عقوبت و آزار. ( ناظم الاطباء ) : طوطی را به چه تهمت چنین تعذیب و تشدید فرمودی. ( سندبادنامه ص 99 ). هرکه به تأدیب دنیا،راه صواب نگیرد به تعذیب عقبی گرفتار آید. ( گلستان ). بعضی از ...

فرهنگ عمید

عذاب کردن، شکنجه کردن، کسی را آزار رساندن.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) عذاب کردن .

فرهنگ فارسی

عذاب کردن، شکنجه کردن، کسی را آزاردادن
۱ - ( مصدر ) عذاب کردنشکنجه دادن . ۲ - ( اسم ) شکنجه عذاب.جمع : تعذیبات .

مترادف و متضاد

آزار، اذیت، ایذاء، شکنجه، عذاب

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تعذیب

تلفظ بین المللی : /tˈaʔzib/ تلفظ :‌ [t'a?zib]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

عذاب کردن، شکنجه کردن، کسی را آزار رساندن.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) عذاب کردن .

فرهنگ فارسی

عذاب کردن، شکنجه کردن، کسی را آزاردادن
۱ - ( مصدر ) عذاب کردنشکنجه دادن . ۲ - ( اسم ) شکنجه عذاب.جمع : تعذیبات .

مترادف و متضاد

آزار، اذیت، ایذاء، شکنجه، عذاب

معانی کلمه : تعذیب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تعذیب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات