تلفظ بین المللی : /tazˈarroʔ kˈardan/ تلفظ : [taz'aRRo? k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
تضرع کردن. [ ت َ ض َرْ رُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نالیدن. زاری کردن. به خدای بنالیدن : در آن حالت به سه حاجت سبک مؤنت بدیشان تضرع کرد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ اول تهران ص 205 ).تضرع کنان را به دعوت مجیب.( بوستان ).گر تضرع کنی و گر فریاددزد زر بازپس نخواهد داد.( گلستان ).من و اهل بیت من سر بر زمین نهادیم و تضرع و زاری کردیم. ( انیس الطالبین بخاری ص 104 )....
