معانی کلمه : تسبیح خوان
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. کسی که ذکر خدا می کند.
۲. آن که ذکر خدا را با آواز خوش می خواند.
۲. آن که ذکر خدا را با آواز خوش می خواند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنکه برای کسی نماز میگزارد و عبادت میکند و پول میگیرد. ۲- آنکه ذکر سبحانیت خداوند را میگوید آنکه ذکر هایی دربار. پاکی و سبحانیت خدا بر زبان میراند.
