معانی کلمه : ترکانیدن

تلفظ بین المللی : /tˌorkɑnˈidan/ تلفظ :‌ [t,oRkAn'idan]

لغت نامه دهخدا

ترکانیدن. [ ت َ رَ / ت َ دَ ] ( مص ) ترکاندن. کفتن. کافتن. کافتیدن. شکافتن. غاچ دادن.
- لب ترکانیدن ؛ اندک سخنی گفتن.

(تَ رَ دَ ) (مص م . ) = ترکاندن : ۱ - ترک دادن ، شکاف دادن . ۲ - منفجر کردن .

( مصدر )( ترکانیدترکاندخواهد ترکانید بترکان ترکاننده ترکانیده ) ۱- ترک دادن تراک دادن شکاف دادن . ۲- منفجر کردن انفجار.

crack (فعل)

ترکیدن، ترکانیدن، را بصدا دراوردن، شکاف برداشتن، تق کردن، تق تق کردن

detonate (فعل)

منفجر شدن، ترکانیدن، با صدا ترکیدن