ترهة. [ ت ُرْ رَ هََ ] (ع اِ) باطل و سخن بی فایده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || راه خرد که از راه بزرگ بیرون رود. || بلا. || باد. || ابر. || زمین هموار. (منتهی الارب )(آنندراج ). || زمین بی آب و گیاه . || جانوری است کوچک در ریگستان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، ترهات . تراریه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). و رجوع به ترهات و تر...
سخن بی فایده، یاوه، بیهوده، ترهات جمع ( اسم ) ۱- بیهوده یاوه . ۲- سخن بیفایده. جمع : ترهات . باطل و سخن بیفایده ٠ یا راه خرد که از راه بزرگ بیرون رود ٠ یا بلا ٠ یا باد ٠
