معانی کلمه : تذروه

تلفظ بین المللی : /tˈazruːh/ تلفظ :‌ [t'azRu:h]

لغت نامه دهخدا

تذروة. [ت َ رِ وَ ] (ع مص ) برداشتن باد خاک را و پرانیدن و بردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).

( تذروة ) تذروة. [ت َ رِ وَ ] ( ع مص ) برداشتن باد خاک را و پرانیدن و بردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ).

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی تَذْرُوهُ: آن را به هرسو پراکنده کند(از ذرأ به معنی تفریق و جدا کردن است)ریشه کلمه: ه (۳۵۷۶ بار)وذر (۴۶ بار)«تَذْرُوه» از مادّه «ذرو» به معنای پراکنده ساختن است.پراکندن، پاشیدن، یعنی خشک و شکسته شد بادها آنرا پراکنده می‏کند. ذرو و ذری هر دو به یک معنی است فعل اولی از نصر ینصر و دومی از ضرب یضرب آمده است «اقرب» . ذاریات با واو قسم و جمع‏های دیگر با فاء آمده و نشان می‏دهد که سه ام...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

تذروة. [ت َ رِ وَ ] (ع مص ) برداشتن باد خاک را و پرانیدن و بردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : تذروه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تذروه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات