تختگاه. [ ت َ ] ( اِ مرکب ) تخت خانه. ( آنندراج ). محل تخت و محل جلوس پادشاه. ( ناظم الاطباء ). دربار. جایی که شاهان بر تخت نشینند اداره کشور را. مکانی که تخت شاهی در آن قرار دارد : نبینی ز شاهان که بر تختگاه ز دانندگان بازجویند راه.ابوشکور.کیی وار بنشست بر تختگاه بیاسود یک چند خود با سپاه.دقیقی.چو بنشست بر تختگاه پدرجهان را همی داشت با زیب و فر.فردوسی.بیامد نشست از بر تختگاه بسر بر نهاد آن کیانی ...
فرهنگ عمید
۱. جای تخت. ۲. [قدیمی] محل جلوس پادشاه. ۳. [قدیمی] پایتخت.
فرهنگ معین
( ~. ) (اِمر. ) ۱ - محل تخت . ۲ - محل جلوس شاه . ۳ - پایتخت .
فرهنگ فارسی
جای تخت، محل جلوس پادشاه ( اسم ) ۱- محل تخت . ۲- محل جلوس شاه . ۳- پایتخت مقر پادشاه.
