معانی کلمه : تحوت
لغت نامه دهخدا
تحوت. [ ت ُ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ تحت. فرومایگان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اراذل سفله. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). مقابل اعالی و اشراف. ( قطر المحیط ). و منه : لاتقوم الساعة حتی تظهر التحوت و تهلک الوعول ؛ ای الاشراف. قال ابن الاثیر: جعل التحوت َ الذی هو ظرف اسماً فادخل علیه لام التعریف و جمعه. ( اقرب الموارد ).
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
فرومایگان مقابل اعالی و اشراف