معانی کلمه : تبنی
لغت نامه دهخدا
تبنی . [ ت ِ ] (ص نسبی ) آنچه برنگ کاه باشد. (از المنجد). کاهی . برنگ کاه . لون تبنی . منسوب به تبن . تبنی اللون . || (اِ) نوعی یاقوت برنگ کاه . (الجماهر ص 74).
فرهنگ عمید
۱. به فرزندی پذیرفتن.
۲. فرزندخواندگی.
۲. فرزندخواندگی.
فرهنگ معین
(تَ بَ نّ ) [ ع . ] (مص ل . ) به فرزندی پذیرفتن ، پسرخواندگی .
دانشنامه آزاد فارسی
تبنّی
رجوع شود به:پسرخواندگی عیسی
رجوع شود به:پسرخواندگی عیسی
wikijoo: تبنی
فرهنگ فارسی
به فرزندی پذیرفتن، پسرخواندگی
۱- مصدر ) پسر خواندن فرزند گرفتن بفرزندی پذیرفتن . ۲- ( اسم ) فرزند خواندگی .
شهری به حوران از اعمال دمشق نابغ. ذبیانی .
۱- مصدر ) پسر خواندن فرزند گرفتن بفرزندی پذیرفتن . ۲- ( اسم ) فرزند خواندگی .
شهری به حوران از اعمال دمشق نابغ. ذبیانی .