معانی کلمه : تبنه
لغت نامه دهخدا
تبنة. [ ت ِ ن َ ] (ع اِ) یکی تبن . (منتهی الارب ). واحد تبن . (ناظم الاطباء). یک برگ کاه . رجوع به تبن شود.
( تبنة ) تبنة. [ ت ِ ن َ ] ( ع اِ ) یکی تبن. ( منتهی الارب ). واحد تبن. ( ناظم الاطباء ). یک برگ کاه. رجوع به تبن شود.
گویش مازنی
/tabene/ جوال دوز
