معانی کلمه : تبری
لغت نامه دهخدا
تبری . [ ت ُ / ت َ ] (اِ) سماق . (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
طبری#NAME?
= طبری
فرهنگ معین
(تَ بَ رّ ) [ ع . ] (مص ل . ) نک تبرُا.
فرهنگ فارسی
تبرا، بیزاری جستن، دوری جستن، بیزاری
( صفت ) ۱- منسوب به تبرستان ( طبرستان ) از مردم طبرستان . ۲- آهنگ مقامی که از طبرستان باشد.
امیر نام مردی از اهل پازوار قریب به شهر بارفروش که او را شیخ العجم خوانده اند بوزنی خاص اشعار بزبانی دری مازندرانی گفته دیوانش حاضر و به تبری مشهور است ٠
( صفت ) ۱- منسوب به تبرستان ( طبرستان ) از مردم طبرستان . ۲- آهنگ مقامی که از طبرستان باشد.
امیر نام مردی از اهل پازوار قریب به شهر بارفروش که او را شیخ العجم خوانده اند بوزنی خاص اشعار بزبانی دری مازندرانی گفته دیوانش حاضر و به تبری مشهور است ٠
دانشنامه عمومی
دشمن؛ دشمنی با دشمنان خدا
گویش مازنی
۱نام کوهی است ۲نام مقامی آوازی در موسیقی مازندران ۳زبان ...
/taberi/ نام کوهی است - نام مقامی آوازی در موسیقی مازندران ۳زبان تبری زبان مازندرانی – فرمی از اشعار مازندرانی ۴اهل تبرستان
مترادف و متضاد
بیزاری جستن، بیزار شدن
بیزاریجویی، بیزاریدوریگزینی
۱. بیزاریجویی، بیزاریدوریگزینی
۲. بیزاری جستن، بیزار شدن
