تأکیدالمدح بمایشبه الذم . [ ت َءْ دُل ْ م َ ح ِ ب ِ ی ُ ب ِ هُذْ ذَم م ] (ع اِ مرکب ) صاحب آنندراج بنقل از مطلع السعدین وارسته آرد: آن چنان است که محبوبی یا ممدوحی را ستایش کنند و در بیان اوصاف حسنه ٔ او کلمه ای آرند که موهوم ذم باشد و چون بعد از آن کلمات دیگر گویندتأکید در مدح معلوم شود. مثال از خواجوی کرمانی :عدل و انصاف تو شاها بکمال است ولیک اینقدر هست که در بذل نداری انصاف .از لفظ ولیک و ای...
