معانی کلمه : تاویدن

تلفظ بین المللی : /tˈɑvidˌan/ تلفظ :‌ [t'Avid,an]

لغت نامه دهخدا

تاویدن. [ دَ ] ( مص ) مبدل تابیدن. ( فرهنگ نظام ). تابیدن. ( ناظم الاطباء ) ( لسان العجم شعوری ج 1 ص 286 ). درخشیدن. ( ناظم الاطباء ). || پیچیدن. || گرم کردن. ( ناظم الاطباء ) ( لسان العجم شعوری ایضاً ). || عصبانی شدن. برافروختن. ( لسان العجم شعوری ایضاً ). || عصبانی کردن و آتش خشم کسی را برافروختن. ( لسان العجم شعوری ایضاً ). || گردیدن. || ستردن. ( ناظم الاطباء ). || تاب آوردن. تحمل کردن : گرنه ب...

فرهنگ عمید

= تابیدن٣: او مرا پیش شیر بپسندد / من نتاوم بر او نشسته مگس (رودکی: ۵۰۳ ).

فرهنگ معین

(دَ ) (مص ل . ) تاب آوردن ، تحمل کردن .

فرهنگ فارسی

تابیدن، تاب آوردن، طاقت آوردن
( مصدر ) تاب آوردن تحمل کردن .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : تاویدن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : تاویدن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات