معانی کلمه : تانیت
لغت نامه دهخدا
تانیت . (اِخ ) ربةالنوع قدیمی فنیقی ها که در کارتاژ (قرطاجنه ) ستایش میشد.
تانیت. ( اِخ ) ربةالنوع قدیمی فنیقی ها که در کارتاژ ( قرطاجنه ) ستایش میشد.
تأنیة. [ ت َءْی َ ] ( ع مص ) سستی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). درنگی نمودن. ( منتهی الارب ).
تأنیة. [ ت َءْی َ ] ( ع مص ) سستی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). درنگی نمودن. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
ربه النوع قدیم فینیقیه و یکی از تجلیات استارته که در قرطاجنه پرستش میشد.
ربه النوع قدیمی فنیقی ها که در کارتاژ ستایش میشد .
ربه النوع قدیمی فنیقی ها که در کارتاژ ستایش میشد .