تلفظ بین المللی : /tˈɑfrˈɑkin/ تلفظ : [t'AfR'Akin]
لغت نامه دهخدا
تافراکین. ( اِخ ) نام خاندانی است که اعضای آن در خدمت دو دولت موحدین و بنی حفص در مغرب بودند و از سال 540 تا 778 هَ. ق. مسند امارت و وزارت و دیگر کارهای بزرگ داشتند و در امور کشوری و سیاسی نفوذ کاملی کرده بودند و به یکی از قبائل بربر انتساب داشتند. عبدالمؤمن اولین سلطان موحدین عمربن تافراکین را به والیگری قابس تعیین کرد و بتدریج مرتبه وی بالا رفت تا آنجا که پادشاه او را در غیبت خود جانشین خویش می...
