تلفظ بین المللی : /tˈɑr tarˈɑz/ تلفظ : [t'AR taR'Az]
لغت نامه دهخدا
تار تراز. [ رِ ت َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) تار طراز. طراز معرب تراز باشد. تار منسوب به تراز. تار بسیار باریک که جامه پادشاهان را با آن می بافتند، تاری که در کارخانه های مخصوص برای بافتن جامه های نیکو و جیّد بکار می بردند پادشاهان را. تاری که در بافتن جامه های فاخر و گرانمایه اختصاص داشت. تاربسیار باریک و نزار همچنان تار عنکبوت : زآرزوی طراز توزی و خززار بگداختی چو تار تراز.ناصرخسرو.رجوع به طرا...
