تلفظ بین المللی : /tˈɑtiˈɑnuːs/ تلفظ : [t'Ati'Anu:s]
لغت نامه دهخدا
تاتیانوس. ( اِخ ) یکی از صاحب منصبان دولت روم در زمان آنتونیوس. آنتونیوس قشون خود را مجبور کردحرکت کنند و ارمنستان را در طرف چپ خود گذاشته به آذربایجان در آمد و آنرا غارت کرد، او آلات محاصره و قلعه گیری را بر سیصد ارابه حمل کرده بود. در میان این آلات اسبابی داشت که طول آن هشتاد پابود و اگر یکی ازاین آلات می شکست مرمت آن امکان نداشت... آنتونیوس بقدری شتاب در شروع به جنگ داشت که این ماشین آلات را با...
دانشنامه آزاد فارسی
تاتیانوس (قرن ۲م)(Tatian)دفاعیه نویس مسیحی سوری تبار. پس از آن که یونانی آموخت در رم به مسیحیت گروید و مرید یوستینوس شهید شد، اما پس از مرگ استاد از مسیحیت برگشت و به گنوسیان پیوست. آثاری چند نوشته که از میان آن ها خطابه به یونانیان، در دفاع از مسیحیت و انتقاد از هنر و بنیادهای یونانی، برجای مانده است. مهم ترین اثر او تلفیقی از چهار انجیل است به نام دیاتسارون که به یونانی یا سریانی نوشته شده و به ...
