معانی کلمه : تابین

۱. زیردست، فرمانبردار.
۲. [منسوخ] سربازی که درجه ندارد.
۱. سرزنش کردن کسی در روبه رو، عیب کردن.
۲. ستودن کسی پس از مردن او.

(بِ ) (اِ. ) زیردست ، سربازی که درجه ندارد.

زیردست، فرمانبردار، سربازی که درجه ندارد
( اسم ) سربازی که درجه ندارد مقابل درجه دار صاحب منصب ( افسر ).یا تابین برحی . سربازنیروی دریایی ناوی .
عیب کردن کسی را در روی او یا رگ زدن تا خون از آن گرفته بریان کرده خورند .