بیگدلی. [ ب ِ / ب َ دِ] ( اِخ ) آذر، لطفعلی بیگ. رجوع به آذر بیگدلی شود.
دانشنامه آزاد فارسی
بیگْدِلی(در لغت به معنای «کسی که همانند بزرگان عزیز است») قبیلۀ بزرگ ترک، از قبایل ترکمان. این مردم از دوران سلاجقه تا مغولان در خوارزم و افغانستان و ایران و عراق و شام و آناتولی پراکنده شدند. ناحیۀ کوهستانی غَرجستان افغانستان از مراکز خریدوفروش بردگان بیگدلی بود. انوشتکین غرجه، از بردگان بیگدلی بود. گروهی از اینان که در اراضی میان دیاربکر و حلب مستقر بودند، تدریجاً عنوان شاملو گرفتند. پس از رواج ...
دانشنامه عمومی
بیگدلی تیره ای از طایفه جانکی گرمسیر باب کیان ارثی شاخه چهارلنگ ایل بختیاری است که تاثیر به سزایی در منطقه جانکی از لحاظ تاریخی، سیاسی و اجتماعی داشته اند که از جمله آن ها می توان به تاثیر مستقیم در نتیجه جنگ دشت شیر به رهبری ابوالقاسم خان بختیار اشاره کرد.عناصر نژادی این تیره در شهرستان های رامهرمز( روستاهای پتک بیگدلی، رستم آباد، دالان(دالون)، کیمه، جعفر صادق، خان کشته، دره دان، زوبیدی، بن رشید،...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بیگْدِلی، طایفه ای بزرگ از اقوام ترک زبان ایران می باشد.نخستین بار نام این طایفه به صورت بَکتِلی در دیوان لغات الترک کاشغری (تألیف: ۴۶۶ق/۱۰۷۴م) در بین طوایف ۲۲گانه، یا ۲۴گانۀ ترکان اغوز (ه م) یا ترکمانان آمده است. در نسب نامۀ افسانه ای ترکان، بکتلی (بیکدلی) نام یکی از ۴ فرزندِ یولدوزخان، پسر سوم اغوزخان است و برخی در معنای آن گفته اند: کسی که همانند (سخن) بزرگان عزیز باشد. طایفۀ بیگدلی ...
