معانی کلمه : بیه
لغت نامه دهخدا
بئة. [ ب َ ءَ] (ع اِ) مرگامرگی زدگی . وبارسیدگی . (منتهی الارب ).
( بئة ) بئة. [ ب َ ءَ] ( ع اِ ) مرگامرگی زدگی. وبارسیدگی. ( منتهی الارب ).
بیه . [ ب َی ْه ْ ] (ع مص ) دانستن . واقف گردیدن :باه له بیهاً. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
فرهنگ فارسی
قوت شه ٠ خورد و یکبار در شبانه روزی ٠ قوت شبانه ٠ یا شب گذاری ٠
دانشنامه عمومی
بیا
گویش مازنی
بیا
۱باشد ۲باش
از اصوات برای فراخواندن اسب
/boe/ باشد - باش
چاشنی غذا که از سبزی های خوشبو و ادویه درست شود
/biye/ چاشنی غذا که از سبزی های خوشبو و ادویه درست شود & بیا & از اصوات برای فراخواندن اسب & چاشنی غذا که از سبزی های خوشبو و ادویه درست شود
گویش دزفولی
بیا