معانی کلمه : بینه

بینة. [ ن َ ] (اِخ ) بنیة. منزلی است در راه حجاج یمامة میان شیح و شقیراء. (از معجم البلدان ).

بینة. [ ب َ ن َ ] (اِخ ) موضعی است از جی و جی وادی رویثه است و رویثه میان عرج و روحاء است . (از معجم البلدان ). موضعی است بوادی رویثه . (منتهی الارب ).

جایی که لباس‌های خود را آنجا درمی‌آورند؛ رخت‌کن.

۱. دلیل و حجت واضح و آشکار.
۲. نود‌وهشتمین سورۀ قرآن کریم، مدنی، دارای ۸ آیه؛ الانفکاف؛ البّریة؛ لم‌یکن؛ قیامت.

برهان، حجت، دلیل، فرنود، منطق