معانی کلمه : بین

بین . (اِخ ) دهیست به فیروزآباد. (منتهی الارب ).

بین . (اِخ ) موضعی است نزدیک حیرة. (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).

بین . (اِخ ) موضعی است نزدیک نجران . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).

میان؛ وسط.

پیدا و آشکار؛ هویدا؛ واضح.

۱. = دیدن didan
۲. بیننده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): باریک‌بین، خرده‌بین، خودبین، دوربین، نزدیک‌بین.

(بَ یا بِ) [ ع . ] (مص .) جدایی .

(بَ یِّ) [ ع . ] (ص .) هویدا، واضح .

(بِ) [ ع . ] ( اِ.) میان ، فاصلة میان دو چیز.

بِیَن یا بی یَن/biyan/ بگیر، بستان، بفرما؛ معادل:hear you are انگلیسی. (گاه به تنهایی عنوان پاسخ کوتاه در اعتراض بکار می رود، و گاه با «هان!» همراه می گردد.):بِیَن هان! دِ ایسون خَور اَ کاسِه نُهات= دِ بفرما! حالا از کاسه ای که پیش رویت هست بخور- کنایتاً یعنی نتیجه کار خود را ببین. (اصلاح تلفظ)

دیدن

میان

شدن بودن

قرار دادن – گذاشتن

از روستاهای دهستان چلندر شهرستان نوشهر

۱پایان یافتن فصل صیفی جات ۲بهره برداری از جالیز در پایان ...

شدن

میان

میان ≠ ابتدا، انتها

آشکار، بیدار، روشن، مبرهن، واضح، هویدا ≠ بدیهی، جلی، مسلم، معلوم، ناآشکار

۱. میان ≠ ابتدا، انتها
۲. مرکز، وسط ≠ آغاز، انتها
۳. اثنا
۴. فاصله

میان