کلماتور
بئروت . [ ] (اِ) چاه ها. (از قاموس کتاب مقدس ).
بئروت . [ ب ِءْ ] (اِخ ) اسم شهری از قسمت بن یامینیان بود که بر دامنه ٔ تلی که جبعون بر آن بنا شده بود واقع می باشد یعنی به مسافت ده میل به شمال اورشلیم ، که الاَّن البیره گویند و اهالی آنجا را بیروتون گویند. (از قاموس کتاب مقدس ).