معانی کلمه : بیدک

بیدک . [ دَ ] (اِخ ) دهی است در چهارفرسخی شمالی باشت (به فارس ). (از فارسنامه ٔ ناصری ).

بیدک . [ دَ ] (اِخ ) دهی است در هفت فرسخی میانه ٔ شمال و مغرب شهر فسا (به فارس ). (از فارسنامه ٔ ناصری ).

بیدک. کرفته شده از بادک است چون دهانه کوهی که مابین دو تا از روستاهای بیدک به نامهای تلخ آب سفلی بیدک و سرتنگ بیدک واقع شده باد خنکی از آن میوزید به بادک نامگذاری شد که در بین مردم به بیدک تغییر کرد برگرفته از کتاب خطی بحرالانساب امیرتیمور گورگانی